کهکشانِ شِکَری

کهکشانم را خودم شیرین می‌کنم.

چیزی بیشتر از امید

نمی‌دونم به خاطر شرایط حال حاضر زندگی‌هامونه یا چون چند روز از درس دور بودم دیگه انرژی و توان درس خوندن ندارم. خیلی خسته‌م. یه خستگی از عمق وجود که انگار با هیچ‌ چیز برطرف نمیشه. انگار ناامیدم و برای چسبیدن به زندگی به چیزی بیشتر از یک امید سطحی احتیاج دارم.

+ نوشته شده در  دوشنبه ۱۴۰۴/۱۰/۱۵ساعت 19:21  توسط يك عدد سِتآره  |