کهکشانِ شِکَری

با کامنت زهرای عزیز که سراغمو گرفته بود، لازم دونستم کمی از احوالم بنویسم.

روزهای شلوغی دارم. یک هفتست کلاسای دانشگاه به صورت مجازی شروع شده و حالا به تمام کارهایی که برای خودم جمع کردم و دورمو شلوغ کردم، درس خوندن هم اضافه شده.

هنوز روزهام نظم ندارن اما امیدوارم این برنامه ی کلاسهای دانشگاه باعث شه کمی نظم بگیرم. باید تلاشمو بکنم و تسلیم نشم.

از لحاظ احساسی هم در دوره ی عجیبی هستم! کمی حالم پیچیدست برای توصیف و نمیتونم بیانش کنم.

امیدوارم ته این روزها به خیر تموم بشه 💚