باید میگفتم
این روزها خیلی ها رو نمیفهمم . وقتی میگم خیلی ها به معنای واقعی منظورم خیلی هاست نه فقط یکی دو نفر ! کسایی که خودشون ادعای سواد و شعور میکنن و بقیه رو قضاوت میکنن و دنبال ایراد گرفتن هستن و یه نگاه به سر تا پای خودشون و رفتار خودشون نمیندازن ! اونهایی که مدام سر در زندگی بقیه دارن و آرامش رو اول از خودشون ، بعد از بقیه سلب میکنند . کسایی که مدام غر میزنن چه زندگی به مرادشون بگرده چه اینکه چند روزی رو نخواد بچرخه ! اونهایی که مدام دنبال تظاهر و ریان ، دنبال توجه و توی چشم بودنن به هر طریقی ! کسایی که دنبال موج جمعیت میرن حالا هر جا که میخواد بره حتی ته دره ! اونهایی که نشستن و منتظرن زندگی خودش خوب بشه و خوشبختی از در بیاد تو . کسایی که عقده ها و نداشتن ها و نرسیدن های خودشون رو به هر طریقی سر بقیه خالی میکنن ! و غیره و غیره .
من کامل نیستم . نقص و کاستی هایی دارم و قبولش دارم . هیچ دوست ندارم به خاطر من خانوادم ، شهرم ، رشته و شغلم زیر سوال برن ! و در ازاش دوست ندارم به خاطر اینها هم مورد قضاوت واقع بشم ! یعنی چی که چون پزشکی میخونی حق زندگی ، تفریح و حتی اشتباه کردن توی زندگی خودت رو نداشته باشی ؟! یعنی چی که فلان شهر همه ی آدمهاش خوبن یا بد ؟! و هزار و یک حرف و قضاوت دیگه .
من در درجه ی اول آدمم . یه دخترم . یه دوستم . یه دانشجو ام که هنوز اول راهه . بعد ها شاید قراره یه همسر باشم ، یه مادر ، یه پزشک ! تو هر موقعیت سعی میکنم تو هر نقشی که هستم به خوبی از پسش بربیام و دوست ندارم یه برچسب بهم بخوره و تا آخر زندگی همون باشم !
من آدمم و سعی میکنم انسان باشم . اگه به هر دلیلی دیدن و خوندن من اذیتت میکنه به خودت لطف کن اول و نبین و نخون . من اگه بدم تو خوب باش .
